BELDOCS: MESTO GDE STANUJU PREMIJERE NOVE ESTETIKE

Jedna svetska, jedna me?unarodna, ?ak devet regionalnih i jedna srpska premijera ?ine ekskluzivitet me?unarodnog takmi?arskog programa 13. Beldocs festivala koji ?e biti održan u Beogradu od 3. do 10. septembra.

Od prošle godine, koncept me?unarodnog takmi?arskog programa jeste isticanje neafirmisanih autora koji ve? svojim prvim filmovima snažno istupaju i redefinišu okvire estetike onoga što se danas smatra dokumentarnim filmom. Ovi filmovi i ovi autori temelji su neke nove budu?nosti filmske umetnosti. Raznolikost pristupa i tema i brojna važna pitanja koja pokre?u autori 12 selektovanih filmova ukazuju da publiku o?ekuju preispitivanja, otkrivanja novih meridijana i granica, kao i spoznaja boli i (ne)mo?i ljudske snage.

Svetsku premijeru na Beldocsu ima?e italijanski film „Marana” ?ovanija Beninija koji slika dva naizgled suprotna sveta.

U jednom, u italijanskim brdima, Mirko i Maks se susrec?u u šumi i lutaju po napuštenim mestima, pokušavajuc?i da zamisle moguc?u buduc?nost, dok ?or?a i Lorenco žive kroz prigušene trenutke intimnosti. U drugom planu, prati se svakodnevni život zajednice tinejdžera sa ASD-om, koji uspevaju da žive u ravnoteži izme?u stvarnog i fantasti?nog, fizi?kog i metafizi?kog, straha i zadovoljstva izgubljenosti.

Me?unarodnu premijeru na Beldocsu ima?e francusko „Zlatno doba” Žan-Baptista Alazara, jedinstvena pri?a o ?etrdesetogodišnjem Titu, koji živi me?u ovcama, bez vode ili struje, na pola puta izme?u zemlje i neba.

Ameri?ki „Pahoki” Ivet Lukas i Patrika Bresnana zadivljujuc?i je portret ruralnog gradi?a u Everglejdsu, na Floridi, po kojem je i naslovljen dokumentarac. Autori istražuju društvene rituale zajednice i na?ine na koje se prikazuju rod i identitet, pružaju?i moc?an prikaz zaboravljene Amerike, odsutne iz trenutnog politi?kog diskursa.

Dok svi znamo pri?u o Lajki, psu lutalici, prvom živom bic?u koje je poslato u svemir, a koja se prema legendi na Zemlju vratila kao duh i od tada luta ulicama Moskve, reditelji  Elsa Kremser i Levin Peter daju novu ugao gledanja na ?uvenog ljubimca: sledec?i njene tragove, snimljene iz psec?e perspektive, austrijsko-nema?ki film „Svemirski psi” prati avanture Lajkinih potomaka: dva uli?na psa koja žive u Moskvi danas, prepli?u?i ih sa dosad nevi?enim arhivskim materijalima iz sovjetske kosmi?ke ere.

Francuski film „Obi?an pejzaž” u režiji Damjana Monijea, producenta prošlogodišnjeg pobednika Beldocsa u me?unarodnoj konkurenciji sa filmom „A Lua Platz”, je analiza života u centralnoj Bretanji, gde su nekadašnja sela i polja zamenjema proizvodnim hangarima, a bivši poljoprivrednici i sto?ari ve? su penzioneri. Iz jedne ere u drugu, ostaje svedo?anstvo o ruralnom svetu u kojem su napredak i percepcija sebe blisko povezani.

Prirodom se bavi i italijanski „Tempo vode” Antonija di Biasea koji slika predeo vrha planina Abruko i obale Jadranskog posve?en ljudima koji žive u direktnom kontaktu s okruženjem.

Alžirsko-francusko-katarski film „Ulica Sahira 143” Hasena Ferhanija je portret nezavisne žene Malike u pustošima alžirske sahare, koja drži jednostavnu prodavnicu, ispred koje stoje samo jedna stolica i mali sto, iza kojeg ona posmatra raznolikost sveta koji je okružuje.

Ameri?ko-meksi?ko-hai?anska koprodukcija „U potrazi za životom” u režiji Sema Elisona je lirski portret dvojice migranata sa Haitija koji se zati?u na ameri?ko-meksi?koj granici, bez ikakvog na?ina da nastave put i bez ikoga na koga bi mogli da se oslone, sem jedan na drugog.

S druge strane, špansko „?etvrto kraljevstvo” Aleksa Lora i Adan Aliage za junake ima ilegalne imigrante u centru za reciklažu na periferiji Njujorka, koji dele zajedni?ko razo?aranje ameri?kim snom, veruju?i da snovi ne umiru ako se putovanje nastavi, bez obzira na poreklo i odredište.

Austrijsko-francuski film „Kretanja obližnje planine“ Sebastijana Bramešuber na osoben na?in slika sudar dva sveta: doti?u?i se autoindustrije film prikazuje nigerijskog imigranta u Austriji Klifa koji kupuje stare automobile kako bi ih rastavio i delove uputio u svoju bivšu domovinu.

Belgijski film „Viktorija” tri nezavisne autorke – Sofije Benot, Lizbet Desoler i Izabel Tolener – dokument je o propasti jednog grada: u pustinji Južne Kalifornije nalazi se nedovršeni Kalifornija siti koji je bio unapred dizajnirani grad, prvobitno zamišljen kao ogledalo Los An?elesa po veli?ini i populaciji, ali nikad nije završen.

U portugalskom filmu „Metamorfoza ptica” rediteljka Katarina Vaskoncelos otvara dušu pred kamerom i iznosi porodi?ne tajne i odnose, žele?i da, zajedno sa gledaocima, doživi katarzu. Majka joj je umrla kada joj je bilo 17 godina: tog dana ona i njen otac izgubili su majku odnosno suprugu pa njihov odnos više nije bio samo odnos izme?u ?erke i oca.

Foto: Beldocs promo